Verhalen

Sat 20-Jul-19 - 05:06:09

<=== Naar de Inhoudsopgave

Het Magiers Duel.

Datum: Thu 01 May 2003
Door: Henry Haggard
Dit Verhaal gaat over: Avontuur LRP

Men heeft mij gevraagd om te vertellen wat ik enige tijd geleden heb mogen aanschouwen. Niet dat ik erop zat te springen, maar men had betere en scherpere argumenten om het wel te doen, dan ik ooit had kunnen verzinnen om het niet te doen. Ze commandeerden ook dat ik de hulp van een tekenaar moest inroepen. Bij deze gedaan.

De tekenen waren duidelijk. De beschadigingen in ons bos ook. Licht en duister stonden weer duidelijk tegenover elkaar. De laatste keer dat hier een machtige strijd werd uitgevochten hebben ze in hun blinde woede veel vernield van wat leeft en ons leven geeft. Ik ben bang dat het deze keer niet veel anders zou zijn. Verkenners hadden ons al bericht een waardevolle steen van Nimfstad in handen was gevallen van een slechte necromancer en dat ze nu een gelijkwaardige tegenstander hadden gevonden om hun steen weer terug te krijgen. Dan denk ik meteen van wat wij ermee te maken hebben. Zij kunnen toch best zelf op hun eigendommen passen? Moet dat weer hier uitgevochten worden.

Maar goed, er zouden dus groepen wezens hierheen komen. Al vanaf de overkant van het meer waren hun bewegingen te zien. Echt dichterbij waren hun gezichtuitdrukkingen pas duidelijk zichtbaar. Een groep van vijf ging ze dwars door het driaden gebied. Gelukkig waren zij nog in een goed-aardige bij. Misschien dat de herberg “The Last Hope” de overige driaden tot inkeer brachten dat vreemdelingen niet meteen aangevallen hoefden te worden. In ieder geval, bij The Last Hope nam deze groep van vijf hun intrek. Dit zou de enige groep blijken te zijn. Een van hen was een Ares aanhanger. De symbolen hingen duidelijk om zijn lichaam.

De reden van hun verblijf werd duidelijk gemaakt door onze druīdes. Zij vertelden dat de goden 6 voorwerpen in ons woud verstopt hadden. Voorwerpen die de bezitter macht zou brengen. Deze groep was duidelijk van plan om al deze voorwerpen te zoenen en te vinden. Maar de druīdes legden uit dat voor elk voorwerp eerst een quest gedaan moest worden. Een opdracht waar een triade aan vooraf ging. Zij wisten dit, omdat zij Het Gebied moesten afbaken waarbinnen dit zou plaats vinden. Hierin mocht tijdens de questes ook niemand anders komen.

Die avond zouden nog enkele wezens in de herberg komen. Dit bleken de helpers van de goden te zijn, die de groep van vijf zou begeleiden naar Het Gebied. De leider liep ze voorop over het pad, dieper het driaden gebied in. De andere twee verlieten het pad regelmatig, om later te melden dat het nog steeds veilig was. Regelmatig lieten ze ook een teken achter op het pad. Bij de ingang van Het Gebied moest ik hen verlaten, ik mocht er namelijk niet in.

Pas tegen de avond zagen we ze weer terug keren. Maar goed dat we 1 van hun tekenen konden verdraaien. Na enige discussie liepen ze zo in onze handen. De korte maar hevige strijd dwongen ons echter om de groep achter te laten. Zij waren te sterk voor ons.

Zonder verdere problemen bereikten ze The Last Hope. Heb ik al verteld hoe deze herberg tot stand gekomen was? Er was eens een vredelievende en nieuwsgierige driade die haar takken recht omhoog liet groeien. Ook liet ze haar bladerdak tot een compact geheel groeien, zodat er een dak ontstond. Dit proces nam enkele jaren in beslag, tot er iets van een gebouw gevormd was. Een levend gebouw met aparte ruimtes. In de honderden jaren zijn er vele reizigers geweest die daar tijdelijk hun intrek namen en na verloop van tijd weer verder trokken.

Afijn, op de tweede avond was er iets heftigs aan de gang. Vele wezens kwamen binnen en gingen weer naar buiten. Wat er binnen gebeurde is mij niet duidelijk, maar tegen middernacht begonnen de takken en de bladeren van The Last Hope heftig heen en weer te schudden. Meteen daarna stormden bijna alle inzittenden naar buiten om zich te verstoppen, of onzichtbaar te maken. Enkele minuten later kwam de driade-stam naar buiten. Duidelijk op zoek. Binnen nog geen minuut lagen er drie hoopjes as verspreid, rondom The Last Hope. Toen de driade-stam weer binnen was, kwam 1 van de groepsgenoten om te kijken wat hij kon doen. Dit was de aanhanger van Ares wat later een priester bleek te zijn. Op 1 of andere manier lukte hem het om 2 van de hoopjes as weer tot een lichaam te veranderen. Voor het derde hoopje as had hij geen krachten meer. Echter dit hoopje as werd weer een lichaam na de samenwerking van een ander van het groepje met een donkere reiziger die ook net aangekomen was. Na dit voorval besloot het groepje om The Last Hope voorgoed te verlaten om hun intrek in het woud te nemen. Nu werden wij dus opgezadeld met dit stelletje helden.

Aan het begin van de dag, toen de zon vrolijk scheen en ons woud hier enorm van genoot, ging de groep in beraad. Ze moesten nog twee triades doen. Die van De Duistere Dame en die van Croelos. Gingen ze ermee door? De verdeeldheid was groot en een enkele opdrachten was erg moeilijk geweest. Er waren ook eenvoudige opdrachten geweest en Nimfstad wilde persee de steen terug. Er werd besloten om door te gaan.

Bij de triade van De Duistere Dame, de rillingen schieten over mijn rug bij het noeme van deze naam, moest men een nar 3 keer laten lachen. De eerste en de tweede waren eenvoudig, maar voor de derde keer hadden ze toch meer bedenktijd nodig. Wat het precies was, kon ik niet horen, maar uiteindelijk slaagden ze ook voor deze opdracht. Tot dus ver hadden zij alle vijf de opdrachten met succes volbracht. Blijft er nog 1 over.

Croelos. Hij heeft altijd iets onverwachts. Wat was het deze keer? Was het het open veld waar de opdracht uitgevoerd moest worden? Was het de hulp van de groepsgenoten wat toegestaan werd? Het was niet de onzekerheid waarin men de groep liet na het volbrengen van een onderdeel. Onzekerheid hoort bij het element gokken, waar Croelos zo dol op is. Maar waar gokte hij deze keer echt op?

Feit is dat de groep de hulp kreeg van een nieuweling. Iemand die geroepen was om het eigenlijke duel aan te gaan. Iemand in het lichtblauw. We denken dat het een priester is. Waar ging het hier ook alweer om? Drie bronnen vabn kennis. Intuītie, gedachte en lessen. Als deze met succes volbracht werden, kreeg de groep pas de scroll van Croelos. Een scroll waarmee onmetelijke macht mee te vergaren leek te zijn.

Na alle onderdelen was hij er zeker van dat de groep ook deze opdacht gehaald had. Maar de helpers stelden beslist en zeker vast dat de tweede bron van kennis niet correct gedaan werd. Met handgeklap en geluid werd de deelnemer over het veld geleid, terwijl duidelij was dat de tweede bron gedachte moest zijn. Een lege scroll was het resultaat. Tijdens hun terugtocht werden de twee helpers overvallen door de groep, waarbij er 1 in het niets oploste.

In de middag kwam er nog een bookmaker in onze herberg langs om de groep een laatste kans te geven op de scroll. Maar zij gingen hier niet op in. De groep had 5 voorwerpen met macht verdiend. De steen van nimfstad was nog steeds weg. De helpende priester was gevangen genomen en Nimfstad? Die was niet blij. Nog een jaar zonder steen overleven ze niet, zeiden ze tegen ons, maar wilden er verder niets over kwijt. Ikzelf ben blij dat dit gedeelte opgelost is, ons woud heeft weer enkele jaren nodig om te herstellen van dit gedoe.

Woudloper Kanduerfrivnoweuer

<=== Naar de Inhoudsopgave