Verhalen

Wed 22-May-19 - 23:32:53

<=== Naar de Inhoudsopgave

Happy Birthday Barf

Datum: Wed 18 August 1993
Door: Diverse auteurs
Dit Verhaal gaat over: Dwergen

  • Noot vooraf: Ten tijde van Fido, een echomail systeem, was er een netwerk ICN (International Conflictgames Network). Tegenwoordig zou zo'n netwerk newsgroepen, of internet-fora heten, maar toen was Fido de norm. In één van de area's (te vergelijken met 1 newsgroep) was een Herberg (soort van café), De Gillende Geit genaamd. Hierin mochten aangeslotenen alleen maar berichten plaatsen uit naam van een fantasie personage. Onderstaand verhaal is daarom ook door enkele personen geschreven.

    Een oude, grijze wizard (Findolm Slem) zit nog altijd onderuitgezakt te slapen aan z'n tafeltje. Voor hem staat een half leeg gedronken glas wijn, maar dat kan hem kennelijk niet zo veel schelen.

    Ook de herrie buiten, de Goblins die door 2 stenen draken worden bekeken en half tot maaltijd worden uitgekozen, kunnen hem niet wakker krijgen. Alleen is het lot zo dat z'n tafeltje nu net naast dat van een dwerg is, Barf genaamd. En die blijkt nu net jarig te zijn op dit zelfde moment.

    De deuren van de herberg zwaaien langzaam open.

    Er volgt een stilte....iedereen die naar de deuropening kijkt, ziet het gedrongen postuur van een dwerg. Het silhouet van een dubbelbladige bijl steekt boven zijn schouder uit.

    De dwerg stapt de herberg binnen en kijkt spiedend om zich heen. Iedere stap die maakt, zie je stofwolkjes van zijn kleren afkomen. Zo te zien heeft hij een lange reis achter de rug.

    Een andere dwerg, Barf - The Dwarfen Fighter, denkt: 'Uh oh, die ken ik ergens van.'

    De binnengekomen dwerg heeft een touw vast, dat gespannen staat richting de deur van de herberg. Hij geeft een ruk aan het touw en prompt komt er groot wezen binnen strompelen.

    Een lichte stank schijnt zich met het wezen mee te verplaatsen. Het wezen heeft de afmetingen van een groot uitgevallen mens. Op zijn vastgebonden armen zijn enorme spierbundels te zien.

    Zijn gezicht is naar de grond toegekeerd. Langzaam komt het hoofd omhoog. Zijn rode ogen kijken vernietigend naar de dwerg die voor hem staat. Zijn neus ziet er vreemd afgeplat uit. Voor zijn mond heeft hij een lap, die hem het spreken onmogelijk maakt.

    Barf denkt moeizaam: 'Ach nee he, wat heeft die nu weer bij zich..... (kreun)'

    Het vastgebonden wezen blijkt een Orc te zijn. Evenzo als de dwerg, zit de Orc onder het stof. Vreemd is echter de rode strik op het hoofd van de Orc.

    Licht paniekerig denk Barf: 'Arghh... nee he, hij heeft me op tijd weten te vinden...'

    De blik van de dwerg stopt bij het tafeltje van Barf. De ogen van de dwerg worden groot en een glimlach splijt het gelaat van de dwerg open. Hij stapt resoluut richting het tafeltje, de onfortuinlijke Orc met zich mee trekkend.

    Hij pakt een pul bier van de tafel en quaft de inhoud in keer weg. Hij neemt de doek voor de mond van de Orc weg, en gromt tegen de Orcmet bassende stem: "Je weet wat we gerepeteerd hebben, dus geen geintjes halvegare grondgribus".

    De dwerg keert zich weer naar het tafeltje toe en maakt enige raspende geluiden alsof hij zich opmaakt voor een toespraak.

    Hij trekt de Orc naast zich.

    "Hueh huem,.... van je EEN TWEE, EEN TWEE DRIE VIER"

    Bij de vierde tel geeft de Dwerg een por in de zij van de Orc.

    De eens zo rustig herberg is opeens gevuld met het geluid dat het best te omschrijven is door een reunie van piepende en krakende teutonische oudstrijders die speciaal voor deze gelegenheid hun verroeste harnassen weer uit de kast gehaald hebben.

    "Der is er een jarig hoera hoera dat kun je wel zien dat is hij"

    De dwerg wijst met veel overgave naar Barf, zodra hij bemerkt dat Orc niet geheel welwillend is met het aanwijzen, geeft hij de Orc nog een por.

    "dat kun je wel zien dat is oemmmmppfff" weerklinkt van de Orc.

    "Dat vinden we alle zo prettig jaja en daarom zingen we blij, zij leven lang hoera hoera zij leven lang hoera"

    "Zij leven lang hoera, hoera zij leven lang hoera"

    "Hieperdepiep" Krast de Dwerg. Tegelijk een eleboog uitdelend aan de Orc.

    "Oemmpff, HOERAAAA" zegt de Orc.

    Barf kreunt en steunt van zoveel aandacht.

    "Hieperdepiep" krijst de dwerg weer. Wat nu meteen gevolgd wordt door een "HOERAAA " van de ORC.

    Barft kreunt weer: "Ach en wee."

    "Barf hartelijk gefeliciteerd met je verjaardag". Hij spreidt zijn armen naar Barf uit.

    "Ik, Paf, ben je achter achter achter neef en heb een kadootje voor je meegenomen."

    "HOERAAA" galmt de Orc. Die dit keer zijn lesje goed geleerd heeft.

    Barf stampt eens goed op de voet van de orc en brult: "Zo is het genoeg geweest met al dat gebrul, het is niet te geloven hier."

    Barf denkt: 'Zit ik eerst lekker buiten komen er daar een paar knotsen van draken aan gestuiterd. Ik gauw naar binnen, want ook ik moet toch mijn meerdere erkennen in die beesten.'

    Barf keert zich naar Paf: "Zeg Paf, hoe heb je me hier in godsnaam gevonden, ik dacht dat ik je eindelijk kwijtgeraakt was in dat nest van die Roc. Je had alleen maar oog voor al het moois dat je dat beest niet aan zag komen vliegen. En hoe ben je hier binnengekomen zonder platgestampt te zijn door die twee draken daar buiten."

    Paf antwoordt: "Draken?????????? Oh die twee. Daar heb ik geen problemen mee gehad. Ze waren veel te druk in de weer met een of andere mand. Maare, ik heb een beetje droge strot, kanne we wat te drinken krijgen in deze tent. Een lekker potje bier gaat er wel in."

    Nauwelijks heeft hij dit gezegd of ...

    Bom, tsjakka tsjakka Bom Bom

    De kaak van Paf valt op zijn voeten: "Woooouuuuuuuww."

    Hij staat paf. En op de achtergrond is het druppelende geluid van een kwijlende Orc te horen.

    Ondertussen denkt Barf: 'Nee maar daar komen al weer mensen binnen, arg nee he, niet nog iemand die mijn verjaardag onthouden heeft...'

    Uitgezonderd de zwaar beschonken goblins aan een tafeltje apart richten eenieders ogen zich op de deur vanwaar het lijkt of een compleet leger zich aandient.

    Bom, tsjakka tsjakka Bom Bom

    Terwijl Barf nog sprakeloos aan zijn tafeltje zit, zwaait de deur open en wordt het herbergpubliek aangevuld door een in vele sluiers, edoch duidelijk welgevormde, gehulde schone vrouw.

    Barf slikt eventjes.

    De vrouw wordt op de voet gevolgd door een breedgeschouderde en zwaargespierde man. Zijn spiedende blik en soepele manier van lopen verraden dat deze in een gevecht zijn mannetje wel kan staan.

    Bom, tsjakka tsjakka Bom Bom

    Eindelijk wordt duidelijk waar de luide muziek vandaan komt, een rondbuikige man met rode konen komt de herberg binnengewaggeld. Op zijn buik gebonden een grote trommel met bovenop een metalen plaat.

    Bom, tsjakka tsjakka ...SWAT

    "Godvergrumblegramblekrijg toch de kl.....", komt er uit de mond van de puntig-geoorde, niet al te grote jongeman, zijn koperrode lange haarstrengen bovenop zijn hoofd gebonden dragend en over zijn pijnlijk gezwollen neus wrijvend onderwijl met de andere hand de deur achter zich sluitend.

    Ondertussen is de vrouw reeds bij Barf gearriveerd. Omkijkend geeft de grote man een teken naar de bolle man die zich met moeite een weg kan banen door de tafeltjes.

    Barf zegt: "Ohhh..... dit wordt te erg, kan ik dan nergens rust vinden."

    Boem, BoemerdeBoem, tsjakka tsjakka.....

    Op een wel zeer sensuele manier begint de vrouw zich te bewegen. Zich ondertussen ontdoend van haar sluiers, haar blik strak gericht op Barf. De blikken van enkele vrouwen aan de bar verraden een duidelijke jaloezie.

    Barf bloost nu zichtbaar van zoveel aandacht.

    "Jahoeee, Yeaaaaaahhhhh" klinkt het van alle kanten.

    Na enkele minuten, ontdaan van alle kledingstukken en met ieders blik op haar gericht, buigt de vrouw zich langzaam voorover.

    Barf slikt nogmaals.

    "SMAK", Met de hartelijke groeten van Thorin" en de afdruk van 2 volrode lippen bevindt zich op het voorhoofd van Barf.

    Langzaam zakt Barf, met rood gloeiende oortjes, onder de tafel.

    Nadat de dans afgelopen is en de klank van de smakkende pakkerd al bijna uitgestorven is, richt Paf het woord weer tot Barf. De orc schuifelt uit zijn zelf gecreerde plas richting de bar, zijn ogen gefixeerd op de schaarst gekleden dame.

    Paf zegt: "Keiharde Kiezelstenen nog aan toe zeg. De wereld is wel degelijk verandert sinds we de Stronghold verlieten Barf. Je houdt er trouwens aardige vrienden op na."

    "Waard, een vat van uw beste bier voor deze dappere dwerg." En de man werpt Rufus een buidel toe.

    Als Barf dit hoort, komt hij weer boven tafel, voor bier is hij altijd te porren.

    "Kom er lekker bij zitten, jullie hebben me nu toch gevonden, jullie moeten me maar eens vertellen hoe jullie dat voor elkaar gekregen hebben?"

    Onder luid gefluit begint de vrouw zich langzaam weer aan te kleden en begeeft zich naar de bar toe.

    Barf zegt: "Hee juffie, je mag best hier aan tafel komen hoor!"

    Wanneer het door de herberg nog hilarische gelach klinkt na de voorstelling van de Dwarf en zijn 'Pet' Orc, gaat de deur open en komt er een man in een bruine cape binnen. In zijn rechter hand heeft hij een staff en aan zijn linkerzijde hangt een glimmende Scimitar, op zijn rug hangt een afgelade backpack, die aan alle kanten uitpuilt, op de achterkant van de backpack staat de tekst, 'Kenders, Watch It!', de kap van zijn cape hangt over zijn hoofd en zijn gezicht is niet te zien. Langzaam gaat zijn hand richting kap en slaat deze naar achteren.

    Het gelach stopt abrupt als het gezicht van een drow tevoorschijn komt. Elven leggen instinctief hun hand op hun wapens om deze vlug te kunnen trekken. De drow kijkt rustig rond en loopt naar de bar. Alle ogen zijn op hem gericht als hij Rufus aanspreekt. "Gegroet ... Rufus neem ik aan ? Mijn naam is Welverine Jhalavar en ben op zoek naar de Priesteres Tan Tuhseeh. Zij zou hier aanwezig moeten zijn, zij heeft mij namenlijk uitgenodigd om eens een bakkie te komen doen in deze wereld beroemde Inn."

    Ik heb haar nog nooit in levende lijve ontmoet dus ik weet bij Eilistraee niet hoe zij eruit ziet ... Rufus kijkt verwonderd naar de Drow en dan naar alle aanwezigen en haalt zijn schouders op en zegt: "... Euh? Ik weet niet of ze er al is ... Kijk maar eens rond ... Kan ik u iets te drinken aanbieden?"

    "Natuurlijk mag u dat", zegt Welverine, "doe mij maar een beker verse melk ... die sterke drank dat zorgt ervoor dat je geest niet meer zo goed zijn werk doet en dat kan je niet hebben als Mage."

    Hij gaat rustig aan de bar hangen en kijkt eens rustig rond. Rufus komt een paar tellen later met een beker melk aan en de drow betaalt meteen het verschuldigde bedrag en neemt meteen een flinke slok *gloek* ... 'Aaaaahh ... Dat had ik nou nodig ... Na zo'n lange trip is een bekertje melk altijd alsof er een Deva over je tong ... euh , ja laat maar ...'

    Welverine kijkt eens naar de aanwezigen en vraag of Tan Tuhseeh aanwezig is.

    Ondertussen staat een groen geklede priesteres, Tan Tuhseeh, van haar tafel op en loop op Barf af. Zij wordt echter niet herkent door Welverine en Tan heeft Welverine ok helemaal niet gehoord.

    En weer kreunt Barf zachtjes: "Oh jee, niet nog een he... ."

    Tan zegt: "Hay Barf ..."

    Barf antwoord: "Ehh... goedenavond schone dame, mijn verontschuldigingen voor al de herrie hier hoor!"

    Tan vervolgt: "Happie Burthdeey, met je verjaardag. Ohhhh, wat een geinig presentje? Een heuze Orc. Daar kan je weer fijn mee spelen. En dit is nou je achter achter achter neef Paf? Daar heb ik al heel veel verhalen overgehoord. Ik ben er alleen weer een hele berg van vergeten."

    Barf zegt: "Nou ik zou zeggen kom er dan ook maar gezellig bij zitten, misschien dat ik dan later wat vrhaaltjes vertel als ik wat meer in de stemming ben." (Of te wel, als hij iets meer gedronken heeft :) .)

    Barf vervolgt: "Tja, wat zal ik zeggen, Paf die donderse achterneef, daar heb ik ook al het e.e.a. mee meegemaakt, om niet te vergeten onze eerste reis vanuit de dwergen stronghold." Er verschijnt een dromerige blik in de ogen van de dwerg.

    Naar de waard schreeuwt Tan: "RUFUS, een meter bier voor die schattige Barf, op mijn kosten graag."

    Barf kijkt gretig, terwijl hij denkt: 'Kijk zo mag ik het zien.'

    Aan Tan antwoordt hij: "Mijn dank is groot vrouwe, mag ik vragen welk geloof u aanhangt? Ik heb kleding zoals de uwe nog niet eerder gezien, nu we toch zo babbelen, het is hier wel een bont gezelschap he, er staan zelf twee draken buiten thee te drinken!"

    Tan zegt: "Nog vele jaren, hoor. Dat je de 300 jaar mag halen. Hier, een grote smakkerd."

    Barf antwoordt: "Ik hoop het ook, dan heb ik er nog meer dan tweehonderd te gaan ten minste en er is nog zoveel te zien in deze wereld"

    En terwijl Tan Barf een enorme smakkert op zijn wangen geeft, krijgt de dwerg voor de tweede keer deze avond een rood hoofd.

    Paf zegt: "Woow... Je naam was toch nog wel Barf he... Ik kan niet wachten totdat ik de familie thuis dit gaat vertellen. Goh... Gratis bier."

    In eerste instantie lijkt de grijze wizard, Findolm, gewoon door te slapen, maar dan stopt hij ineens met zacht te snurken, tilt z'n hoofd iets omhoog en kijkt slaperig om zich heen.

    Maar het lot heeft echter nog een troef in z'n handen, de Ork die nu net voor Barf is binnen gebracht is het eerste wat de wizard z'n slaperige ogen zien en meteen is ie klaar wakker. Hij springt overeind, roept; "Zien jullie dat dan niet, dat is zo'n verderfelijke Ork! Ignifaxius Vlammenstraal!!", wijst naar de Ork en een velle straal van vlammen schiet op de Ork af.

    Een aantal mensen en andere soorten figuren duiken onder en achter tafels, zo ook de Ork, die tegelijk een gil geeft. Hij kan de straal echter maar half ontwijken, wat mede komt doordat hij vastgebonden is, iets wat de Wizard niet gezien had zo snel, maar wat hem nu wel opvalt. Ook het gezicht van een zeer kwade Barf, dat van achter het tafeltje komt valt hem nu op.

    "Ehh, ohh, ik geloof dat ik iets niet zo slim heb gedaan, maar wie heeft er nu ook een Ork bij zich in een herberg? Hij was toch niet van u, heer Dwerg? In dat geval spijt het mij ten zeerste..."

    Hij kijkt het gezelschap dat van achter en onder de tafel weer tevoorschijn komt eens rond, onderwijl pogingen ondernement om het vuur weer uit te krijgen en vraagt dan; "Wat doet die Ork hier eigenlijk?"

    Barf komt van achter het tafeltje tevoorschijn en gromt; "Dat was m'n verjaardags kado man, dat heb je nu dus in zeer korte tijd weten te vernielen, je wordt bedankt!"

    De wizard kijkt wat angstig naar deze wel zeer kwaad uitziende dwerg en doet toch maar een stapje achteruit, voor de zekerheid, onderwijl vlug zeggend; "Een tragisch voorval, het spijt met ook ten zeerste, maar ik had geen Ork verwacht zo dicht bij m'n tafeltje, ik ... ik.."

    De wizard lijkt niet meer uit z'n woorden te komen en Barf wordt al wat minder kwaad. "Ach, vergeet het, twas maar een Ork en ik geloof dat hij nog wel leeft ook!"

    De wizard haalt opgelucht adem, samen met de meeste anderen in de herberg, een gevecht tussen een wizard en een duidelijk sterk uitziende dwergen fighter, dat kan alleen maar problemen geven!

    De wizard doet een stap naar voren en zegt tegen Barf; "Maar nu ik weet dat u jarig bent, nog van harte! Ik zal meteen ook iets doen om m'n fout weer goed te maken, een rondje voor iedereen!"

    Hij loopt naar de bar en werpt er een aantal goudstukken op, dan loopt hij terug naar Barf en z'n metgezellen. "Ik hoop dat dit genoeg is om het voorval te vergeten." Daarna gaat hij weer aan z'n tafeltje zitten en valt prompt weer in slaap!

    De orc komt tot halverwege de bar als de deuren van de herberg opnieuw open gaan. Een niet al te lelijke vrouw stapt de herberg binnen en steekt een verhaal af over een maaltje halfling.

    De kwijlende Orc begint raspende keelklanken ten gehore te brengen: "Graaa Graaaa Graaa."

    Druppel druppel druppel, "ETEN NU......"

  • <=== Naar de Inhoudsopgave