CJIB

Mon 17-Dec-18 - 15:17:42

<=== Naar de Inhoudsopgave

Parkeerboetes

Samenvatting: Wat kan je doen tegen een Parkeerbelasting Naheffingsaanslag

Noot vooraf: Mijn laatste parkeer-zaken dateren van 2003. Wellicht is er nu, qua regelgeving wat veranderd, maar het idee achter veel argumenten blijft hetzelfde.


Ook parkeerbelasting naheffingaanslagen zijn op sommige gronden te winnen. Dit traject valt onder de belasting-wetgeving en daar geldt (in tegenstelling tot het strafrecht) een omgekeerde bewijslast. De beschuldigde moet aantonen dat hij/ zij het feit niet gedaan heeft. Bij belastingrecht is dat erg tricky.

Bij dit soort belastingen draait het vaak om publicatie-plichten. Hierop zijn veel zaken te winnen. Eenvoudigweg, omdat men dit niet op orde heeft. De vraag is alleen: hoe breng je dit aan de orde. Net als bij de Mulder-beschikking draait het bij gemeente-belastingen ook op "regels zijn regels", ook voor een gemeente.


In beroep gaan bij de belastingrechter.

Ga eerst voor jezelf na, tot hoever je wilt gaan met het aantekenen van een bezwaar of een beroep. Ga je tot aan de rechter van de belastingkamer, dan betaal je eerst griffierechten.

Win je, dan wordt (is mijn ervaring) de gemeente veroordeeld om deze griffierechten aan jouw terug te betalen. Verlies je, dan ben je deze griffierechten ook kwijt.

Verlies je, heb je het naheffingsbedrag nog niet betaald en heb je meer geluk, dan vergeet de gemeente om dit naheffingsbedrag alsnog te vorderen aan je en kan je iets goedkoper uit zijn.

In tegenstelling tot justitie en de muldertjes, vond ik de service bij de belastingkamer (te Amsterdam) erg goed. Van elk document dat ik, of de gemeente instuurde werd een copy aan de tegenpartij gestuurd. Hier kan het tegenwoordige CVOM (Utrecht) zeker nog wat van leren.

Wil je een antwoord op een vraag, dan kan dit het waard zijn om wel de griffierechten te betalen, ook al is de kans groot dat je het wel verlies. De winst zit hem dan in het antwoord.


Publicatie-plicht

Het Nederlandse wetboek heeft als eerste artikel opgenomen, iets in de vorm van: "Elke burger dient de Nederlandse wet te kennen." Maar hoe kan je de wet weten, als er niets over gepubliseerd wordt.

Daarom heeft de Nederlandse Staat de plicht om nieuwe wetten te publiseren in de Staats-Courrant - Deze valt weliswaar bij haast geen enkele burger op de mat, maar deze krant is HET media van de politiek waarin nieuwe wetten staan - en wanneer ze ingaan (meestal enkele weken na publicatie).

Of elke provincie ook provincie-wetten heeft, is mij niet bekend, maar ik kan me voorstellen dat die er wel zijn. En ik kan me ook voorstellen dat een provincie ook een publicatie-plicht heeft.

  1. <Onbekend terrein.>
  2. <Verder uitzoeken.>
Een gemeente heeft ook een publicatie-plicht. Denk aan plaatselijke verorderingen, vergunningen en ontheffingen. Deze plaatst een gemeente in een (gratis) huis-aan-huis weekblad. Mensen met een "NEE-NEE"sticker zullen deze informatie missen, maar dat is het risico van zo'n sticker bij de brievenbus.

Ook qua parkerbelasting zijn genoeg zaken die vallen onder deze publicatie-plicht. Denk aan zaken, zoals:

  1. De parkeergebieden.
  2. De parkeertarieven.
  3. De betaalperiodes (dagen en uren).
  4. Koopavonden en koopzondagen.
  5. Wie houdt er toezicht.
  6. Wie int de naheffingen.
  7. <meer?>

De gemeente en de WOB

Dit is in principe onbekend terrein voor mij, maar ik kan me wel voorstellen dat een bestuursorgaan, wat een gemeente is, moet voldoen aan de verzoeken, die men indient onder de WOB (Wet Openbaarheid van Bestuur).

De rechter en de gemeente.

Sinds enkele jaren (vanaf ongeveer 2000 ???) maken belastingrechters vaak genoeg mee dat gemeentes hun zaak niet op orde hebben. Het is dus niet zo dat een gemeente automatisch wint. Nee, belastingrechters stellen echt onderzoek in (is mijn ervaring met de belastingkamer van Amsterdam). Zij weten dat burgers niet alles kunnen weten en zij weten dat gemeentes genoeg mannetjes/ vrouwtjes in dienst hebben om het juridische aspect van de gemeente te behartigen en te vertegenwoordigen.


Hoe had ik kunnen weten dat ...

Aaaahhhh, mijn favoriete vraag.

Stel bij de (belasting)rechter vragen in de vorm van: "Hoe had ik kunnen weten dat ..." Dit is de belangrijkste vraag. Deze slaat namelijk op de publicatieplicht. Gebruik ook letterlijk deze woorden. Laat het op je inwerken. Combineer het met het eerste wetsartikel (een burger behoort de wet te kennen) en je begrijpt de kracht erachter.

Met deze vraag kan je veel zaken naar boven halen. Van de eenvoudige zaken tot de lokaties, tarieven en tijden, tot ingewikkelde zaken als toezichthouders en inningsbedrijven.

Stel vragen als: Hoe had ik kunnen weten dat ...

  • ... dat bedrijf de boetes int, ik ken (en erken) alleen het cjib als boete inningsbedrijf? - Deze vraag slaat op bezoldigingen en machtigen van niet-gemeente mensen voor parkeer controleurs en inningen.
  • ... het op die avond koopavond was? - Deze vraag slaat op mededelingen bij de parkeermeter over dagen en tijd-periodes van betaald parkeren.
  • ... dat ik daar moest betalen voor het parkeren? - Deze vraag slaat op de (algemene) bebordingen.
  • ... dat ik niet met (mijn beschikbare) geld kon betalen en dat mij geen tijd gegund wordt om deze in te wisselen voor geld dat wel accepteerd wordt? - Deze vraag slaat primair op geld wisselen (biljetten naar munten) en chipknip opladen.
  • ... dat ik mijn kaartje zomaar, voor het grijpen voor iedereen, in mijn cabrio moet neerleggen? - Deze vraag slaat op het volgende. Men heeft wel een kaartje gekocht. Maar men wilt deze niet zomaar in een cabrio neerleggen, zodat iemand anders het eruit kan pakken (kaartje weg, betaalbewijs kwijt). Je betaalt toch niet voor een ander.
  • <meer vragen?>

Wat is het gevolg van zulke vragen? Een rechter vraagt aan de gemeente eenvoudig of zij dit gepubliseert hebben, wanneer en in welke courrant. Of te wel, of zij aan de publicate plicht voldaan hebben. En een gemeente vindt dit in het algmeen niet leuk. Dit is voor hen veel zoekwerk. En wellicht kan je in die publicaties nog iets vinden dat niet correct is.


Ervaringen

  1. Ik heb eens een parkeer-zaak verloren vanwege mijn vergissing in het bezwaar-termijn. Het blijkt dat deze termijn (van 6 weken) ingaat vanaf het moment dat zij het constateren, terwijl ik 5 weken later de acceptgiro ontving. Mijn bezwaar was later dan de 6 weken na de constatering, maar wel binnen 6 weken van de acceptgiro. De rechter besliste dat ik te laat was.
  2. Ik heb eens een parkeer-zaak verloren, maar de gemeente heeft verzuimd om het oorspronkelijke naheffingsbedrag te innen. Als ik de reiskosten naar de belastingkamer niet meereken, was ik goedkoper uit.
  3. Ik heb eens een parkeer-zaak gewonnen op de publicatieplicht. Mijn eenvoudige argument was dat ik het (ingehuurde) inningsbedrijf niet erkende als boete-inningsbedrijf. Voorheen werd het door het cjib ge-int en opeens werd dat een ander bedrijf (plus de naheffingaanslag vond ik er amateuristisch uitzien, zonder meerkleuren briefhoofd).

    De gemeente werd gevraagd om publicaties van datum, van "bezoldiging" van controleurs en van het inningsbedrijf. Het werd een pak papier van meer dan 50kantjes. En ergens in deze publicaties gingen ze onderuit.


Ook een mooie, getuige dit bericht in de Telegraaf.

'Parkeermeters bewust defect'

di 14 sep 2010, 07:52

Door Nienke Oort en Tjerk de Vries

AMSTERDAM - Parkeerdienst Cition in Amsterdam wordt er van verdacht defecte parkeermeters bewust kapot te houden, zodat automobilisten niet betalen en er boetes uitgedeeld kunnen worden...

Die verdenking spreken ondernemers uit die zo'n defecte automaat voor de deur hebben staan.

Fietsenhandelaar Erwin Detmers heeft drie zaken in Amsterdam. Op de hoek Jan van Galenstraat/Mercatorplein staat voor zijn winkel een parkeermeter waar al drie maanden niet met muntgeld kan worden betaald. De ergernis over de defecte parkeermeters groeit en burgers klagen steen en been.

'Ze weten het!'

"En ze weten het!", zegt hij. "Sterker nog, iedere keer als parkeermedewerkers nieuw papier komen bijvullen in die meter, krijgen ze een controlestrookje waarop staat dat de functie om met muntgeld te betalen 'out of order' is. Dat strookje heb ik nu dus zelf maar eens achterover gedrukt als bewijs. Ze hopen natuurlijk dat mensen niet betalen. Dan kunnen ze boetes uitdelen. Want waarom repareren ze die meters niet gewoon als ze het weten?"

Een ondernemer uit Oost is het daarmee eens. "Mijn klanten klagen bij mij als ze weer eens niet kunnen betalen. En als ze daardoor straks ergens anders gaan winkelen, wie vergoedt de schade voor mij dan?"

Afgelopen zaterdag was het in de Oosterparkbuurt ook weer raak. Bezoekers van een kinderfeestje werden bijkans tureluurs van de kapotte meters in die buurt. "Uiteindelijk vond ik er eentje die het deed, maar die bleek te staan in een zone waar een tien centtarief geldt, maar mijn auto stond dus niet in zo'n zone", aldus één van de bezoekers. Bij deze krant komen geregeld klachten binnen van parkeerders die honderden meters moesten lopen om op zoek te gaan naar een werkende parkeerautomaat. "We moeten dit maar eens doorbreken", zegt Detmers die onlangs een klant een boete zag krijgen, terwijl diegene verderop juist een kaartje aan het halen was. "We accepteren altijd alles maar, maar als zo'n automaat stuk is, moet je gewoon gratis kunnen staan. Het is toch niet de verantwoordelijkheid van de burgers dat die dingen kapot zijn."

Wettelijk verplicht

Stadsdelen willen liever geen muntgeld in de parkeermeters, maar het is nog altijd wettelijk verplicht om de mogelijkheid om te betalen met geld, aan te bieden. In Bos en Lommer en De Baarsjes staan om en om parkeermeters waar met geld en alleen met plastic kan worden betaald. Als er dan een muntmeter kapot is, is het dus ver lopen naar de volgende.

"Dat is een keuze van de stadsdelen", zegt Tomas Scheen van Cition. "Er zijn geen redenen waarom je niet zou betalen. Als een automaat stuk is, moet je naar de volgende lopen. Nee, er is geen maximale afstand daarover afgesproken. Over het algemeen repareren we kapotte automaten binnen 24 uur, dat is ons streven. Maar die automaat op de Jan van Galenstraat is een uitzondering op de regel. Helaas komt dat voor. Ook automaten die stuk zijn vanwege een kraak, kunnen we niet altijd op tijd repareren."

Pas als er in één wijk of buurt meerdere automaten stuk zijn en dat is bekend bij Cition, wordt nog wel eens besloten om niet te handhaven.

<=== Naar de Inhoudsopgave