CJIB

Mon 17-Dec-18 - 16:28:15

<=== Naar de Inhoudsopgave

Ontbieding aan het bureau

Samenvatting: Een verzameling van brieven en (mogelijke) antwoorden wanneer men op het bureau 'uitgenodigd' wordt.

Soms kan men een brief van het politie-bureau ontvangen dat men u graag wilt spreken. Wat het gespreksonderwerp is, wordt gemakshalve vergeten. Maar meestal wilt men bewijslast verzamelen en dan heeft men het meeste profijt wanneer u zich totaal niet kan voorbereiden.

De tijd dat de politie je beste vriend is, die ligt al geruime tijd achter ons. Zij hebben maar één doel en dat is scoren. Dat is één van de doelstellingen in de prestatieovereenkomsten. Dat de zuivere waarheidsbevinding daarbij vaak op de achtergrond raakt dat schijnt niet zo relevant te zijn. Heeft allemaal te maken met ethiek en integriteit. De goeden niet te na gesproken, maar ik krijg steeds meer de indruk dat die zo langzamerhand het in zijn mentaliteit krakende en zinkende schip verlaten.

OntbiedingDe ontbieding.
Antwoord het afslaan van de uitnodiging.
Reaktie Er komt een briefje terug.
Antwoord Brief krijgen is brief terugsturen.
Bellen Men gaat toch bellen.
Reaktie En er kwam weer een reaktie.
Linken en bronnen:

  • http://www.flitsservice.nl/phpBB/juridisch/verschijnen-op-politiebureau-t52500.html

    De ontbieding.

    Reageer altijd, op elke brief. Een brief of een andere vorm van reactie heeft wel een groot voordeel. Het initiatief ligt weer bij de ander en niet bij jou. Soms is er geen sprake van een vervolgbaar feit, maar in een geval dat dit wel te vervolgen zou zijn is het belangrijk dat je actief verweer voert. Rechters houden niet van passieve verweren.

    Onderwerp: Ontbieding aan bureau,

    Geachte heer,

    Hierbij verzoek ik u om op woensdag 13 mei 2009 op het bureau te verschijnen.

    Voor het verstrekken van inlichtingen. Ivm. een klacht tegen het rijgedrag van de bestuurder van het op uw naam staande voortuig merk Kawasaki, voorzien van het kenteken: xx-xx-xx. Gebeurd op xx april 2009 omstreeks 8.30 aan de A2 in maastricht.

    Deze brief kreeg ik dus net, en het gaat over dat ik dus afgelopen middag op het bureau had moeten zijn.

    Ik kan ook bellen als ik niet zou kunnen vandaag, iemand nog tips?


    Het afslaan van de uitnodiging.

    Geachte heer, mevrouw,

    Heden mocht ik kennis nemen van uw uitnodiging om uw politiebureau met een bezoek te vereren. Ondanks dat ik zeer vereerd ben met deze uitnodiging is me nu niet geheel duidelijk wat uw intenties zijn met betrekking tot de inlichtingen die u bij schrijven van 13 mei mij verzoekt te verschaffen.

    Uw conclusie dat het genoemde motorvoertuig inderdaad op mijn naam staat is een juiste. Het is geruststellend dat mijn gegeven in het kentekenregister van het RDW nog immer blijken te kloppen. Mijn dank gaat dan ook uit naar u in het bijzonder en het politiekorps in het algemeen voor het controleren daarvan.

    Waaruit u echter de conclusie trekt dat het genoemde voertuig ook op genoemd tijdstip en plaats is geweest is mij echter niet duidelijk. Ik mag hopen dat deze gegevens niet volgen uit het raadplegen van de kentekenregisters, dat zou enigszins afbreuk doen aan mijn grenzeloze vertrouwen in uw organisatie en die van het RDW.

    Gelet op het bovenstaande ben ik dan ook van mening dat ik niet de persoon ben die u zou willen raadplegen inzake de inlichtingen die u wenst, verwijzend naar uw brief van 13 mei. Met tegenzin en met spijt moet ik u dan ook mededelen dat ik, ondanks dat ik me vereerd voel, niet zal ingaan op uw uitnodiging uw politiebureau te vereren met een bezoek.

    Met vriendelijke groet,

    {afzender}

    Of ... een iets uitgebreider antwoord:

    Geachte heer, mevrouw,

    Hedenmiddag, 13 mei 2009, mocht ik kennis nemen van uw per briefpost verstuurde uitnodiging, gedagtekend .. mei 2009 om hedenmorgen 13 mei 2009 om 8.30 uur, uw politiebureau met een bezoek te vereren. Ondanks dat ik zeer vereerd ben met deze uitnodiging is me nu niet geheel duidelijk wat uw intenties zijn met betrekking tot de inlichtingen die u bij het voorgestelde bezoek verzoekt te verkrijgen. U verzuimt te vermelden wat de inhoud is van de klacht waaraan u in uw uitnoding refereert. Tevens verzuimt u aan te geven in welke hoedanigheid ik uw bureau met een bezoek zou dienen te vereren.

    Uw conclusie dat het genoemde motorvoertuig inderdaad op mijn naam staat is een juiste. Het is geruststellend dat mijn gegevens in het kentekenregister van het RDW nog immer blijken te kloppen. Mijn dank gaat dan ook uit naar u in het bijzonder en het politiekorps in het algemeen voor het controleren daarvan.

    Waaruit u echter de conclusie trekt dat het genoemd voertuig ook op de in uw uitnodiging genoemde tijdstip en plaats is geweest is mij echter niet duidelijk. In uw uitnodiging wordt over veronderstelling uwerzijds verder geen uitleg gegeven of wordt deze nader uitgewerkt. Ik mag hopen dat deze gegevens niet volgen uit het raadplegen van de kentekenregisters, dat zou enigszins afbreuk doen aan mijn grenzeloze vertrouwen in uw organisatie en die van het RDW.

    Gelet op het bovenstaande ben ik dan ook van mening dat ik niet de persoon ben die u zou willen raadplegen inzake de inlichtingen die u wenst, verwijzend naar aanames c.q. veronderstellingen in uw brief. Met tegenzin en met spijt moet ik u dan ook mededelen dat ik, ondanks dat ik me vereerd voel, niet zal ingaan op uw uitnodiging uw politiebureau te vereren met een bezoek. Indien uw uitnodiging tijdig per post was verstuurd dan had ik u wellicht op andere wijze dan met dit onpersoonlijke antwoord benaderd. Helaas ontbreekt het mij op dit moment aan tijd en gelukt het mij niet en heb ik niet de gelegenheid om binnen mijn tijdsbelasting en drukke bezigheden op zulke korte termijn tijd voor een bezoek aan uw bureau vrij te maken of in te plannen. Temeer daar enige inhoudelijke informatie over de reden en het onderwerp aangaande de door u gewenste inlichtingen in uw uitnodiging onbreekt.

    Met vriendelijke groet,

    {afzender}

    Een aanvullende alinea in deze brief zou kunnen wezen:

    Misschien is het mogelijk dat u mij met een bezoek wenst te vereren, dan is er ook weer eens politie in deze wijk. Misschien dat enkele raddraaiers eventueel schrikken van uw aanwezigheid en de rust en veiligheid wederkeert in mijn buurt, al zij het van zeer korte duur. Als ik namelijk daarover bel hebt u namelijk nooit tijd. Ik zie nu aan welke belangrijkere bezigheden u uw tijd wel besteed.

    In het kort komt het erop neer dat u niet op het bureau wilt komen. En je hoeft natuurlijk niet aan je eigen vervolging mee te werken dus verschijnen hoeft niet. En ook al zou u gaan en niet zeggen dat u daar geweest ben, dan heeft men nog steeds geen zaak, omdat niet vast is komen te staan wie de daadwerkelijk aanwezige is geweest.


    Er komt een briefje terug.

    In dit geval kwam er een reakte terug. De eigen brief is terug gezonden, en met de hand is het volgende eronder geschreven:
    Hr {naam},

    Bedankt ivm uw protesstuk.

    Ondanks dat mijn uitnodiging niet aan duidelijkheid overliet, had u ook het vermelde tel. nr. kunnen gebruiken!

    Dit kunt u alsnog doen.

    Gr. {agent}

    Stond er nu "proteststuk" of "proza stuk" ???


    Brief krijgen is brief terugsturen.

    Geachte heer, mevrouw,

    Met dank voor uw snelle schriftelijke reactie heb ik kennis genomen van uw schrijven van 15 mei 2009. Enigszins teleurgesteld las ik uw eerste zin waarin u de term "proteststuk" gebruikt, daarmee verwijzend naar mijn brief van 12 mei jongstleden. Het was nimmer mijn bedoeling een protest, bezwaar, of een andere vorm van verweer te voeren tegen uw schrijven van 12 mei. Het was enkel mijn bedoeling u te danken voor de uitnodiging en u er van in kennis te stellen dat ik, ondanks dat ik mij nog steeds vereerd en geroerd voel, niet in zal gaan op uw uitnodiging.

    In uw korte brief doet u tevens een verkapt verzoek telefonisch contact met u op te nemen. Dit verbaasd mij ten zeerste daar ik netjes reageer zoals het behoort, namelijk een schriftelijke reactie op een schriftelijk verzoek van uw zijde.

    Gelet hierop ben ik dan ook in verwarring hoe ik uw schrijven dien aan te merken. Betreft het hier een hernieuwd verzoek of uitnodiging om uw politiebureau wederom met een bezoek te vereren, of betreft het hier een verzoek tot telefonisch contact? Wellicht bent u in de gelegenheid hier uw licht over te laten schijnen.

    Mocht hier sprake zijn van een hernieuwd verzoek of uitnodiging dan moet ik u tot mijn spijt mededelen dat ik deze wederom zal afslaan. Het behoeft geen verdere uitleg dat ik wederom vereerd ben, en zelfs geroerd door uw tweede brief. Verdere correspondentie is dan naar mijn mening ook weinig zinvol meer.

    Mocht het gaan om een verzoek tot telefonisch contact dan verzoek ik u mij hiervan schriftelijk op de hoogte te stellen. Voorts laat ik u hierbij tevens weten dat ik geen aanleiding zie te veronderstellen dat ik van mening verander inzake dit onderwerp. Ik laat u hierbij dan ook weten dat ik geen oprijs stel op telefonisch contact.

    In afwachting van uw schrijven,

    Met nog immer een vriendelijke groet,

    {afzender}

    Of, een alternatief antwoord (die minder in herhaling valt):

    Geachte heer, mevrouw,

    Hiermede bevestig ik de retourontvangst van de door mij aan u verzonden brief van 15 mei j.l. i.v.m. de door u gedane uitnodiging, waaraan door u een korte notitie aan de onderzijde is toegevoegd.

    Na uw met de handgeschreven opmerkingen grafologisch ontcijferd te hebben, verdient uw notitie enige reactie.

    Klaarblijkelijk is u in het geheel ontgaan dat mijn brief in eerste instantie was bedoeld u te wijzen op de verlate verzending of postbezorging van uw uitnodiging voornoemd, zodat ik de facto niet in de gelegenheid was aan uw uitnodiging op het door u voorgestelde tijdstip te voldoen. Immers, de uitnodiging werd door mij per briefpost ontvangen nadat het tijdstip van de uitnodiging was gepasseerd. Het behoeft overigens geen betoog dat ik nog steeds zeer vereerd ben van u een dergelijke uitnodiging te mogen ontvangen.

    Uw kwalificatie als zou mijn brief een "proteststuk" zijn, gericht tegen uw uitnodiging stemt mij dan ook tot droefheid. Niets is minder waar; nog steeds gevoel ik mij geŽerd en geroerd door uw uitnodiging, waaraan ik helaas geen gevolg kon geven, welk feit louter gelegen is in de niet tijdige postbezorging uwerzijds.

    Wat u bedoelt met uw opmerking "dat mijn uitnodiging niet aan duidelijkheid overliet" is niet geheel begrijpelijk. Indien u refereert aan het tijdstip van de uitnodiging dan is dat juist, die was te laat verstuurd (zoals hierboven uitgelegd). Indien uw opmerking echter betrekking heeft op de inhoudelijkheid van het gespreksthema m.b.t. de uitnodiging, dan moet ik u desalniettemin tegenspreken, hoe zwaar mij dit ook valt.

    Reeds in mijn eerder genoemde brief vermeld ik dat u op generlei wijze aangeeft wat de reden is van de uitnodiging of in welke hoedanigheid ik door u word uitgenodigd. Een gevoel van droefenis overvalt mij, nu ik in uw korte notitie geen enkele verwijzing of nadere uitwerking ten aanzien van dit, toch niet onbelangrijke aspect mag aantreffen. Immers, dit zou toch de basis moeten vormen van ons aangenaam treffen.

    Van uw suggestie om met u telefonisch contact op te nemen zal ik tot mijn spijt geen gebruik (kunnen) maken. De reden hiervoor is dat u ongetwijfeld wisselende werktijden en drukke bezigheden heeft, zodat de kans om u niet te telefonisch te bereiken bijzonder groot is. Zoals eerder aangegeven is ook mijn tijd beperkt en ben ik voltijds geoccuppeerd. Het heeft derhalve geen zin, is futiel en betekent nutteloos tijdsverlies om pogingen in die richting te ondernemen, die waarschijnlijk niet zullen leiden tot het gewenste resultaat.

    Indien u zelf telefonisch met mij contact wenst op te nemen verzoek ik u vriendelijk dat bijtijds, doch in ieder geval met een tijdsmarge van minstens drie weken, vooraf schriftelijk per brief aan te kondigen. Eerstens, aangezien ik alsdan in de gelegenheid ben het gesprek in te plannen en tijd voor u vrij te maken; tweedens, om voorzieningen te treffen opdat ik het telefoongesprek op een geluidsdrager kan vastleggen. Tevens dient uw brief een uitgebreide explicatie met toelichting te bevatten omtrent de reden die aan uw vriendelijke uitnodiging ten grondslag ligt en in welke kwaliteit ik de eer heb gehad uw uitnodiging te mogen ontvangen. Indien het een uitnodiging betreft om een dagje met een politievoertuig mee te rijden, zoals die aan burgers wordt gericht, dan waardeer ik dat ten zeerste, maar kan ik u bij deze nu al berichten dat het mij helaas aan de tijd ontbreekt, hoe interessant de politiewerkzaamheden ook mogen zijn.

    Met vriendelijke groet,

    {afzender}


    Men gaat toch bellen.

    De ene zegt: "Dat speelt toch niet. Ik raadt je aan om NIET te bellen en je ook NIET te laten bellen."

    Een ander gaat verder:

    Zelf bellen niet.
    Laten bellen dat kun je niet voorkomen.
    Alleen moet je wel weten wat je zegt.
    Niet antwoorden maar zelf vragen stellen en het gesprek leiden (als je dat kunt).

    Eerst: voordat u verder gaat een ongenblik aub dan kan ik de band starten.

    Hier ben ik weer, wat aardig dat u belt.
    Hoe is u naam precies, kunt u dat even spellen?
    Wat is uw functie? Bij welk bureau? Wat is uw rang?

    Wilt u de naam en het rechtstreekse telefoonnummer geven van uw leidinggevende, zodat ik uw opgave kan controleren?

    Zo nee? Gesprek onmiddellijk beŽindigen.
    Het spijt me voor u maar ik u verder niet helpen. Kennelijk wenst u niet dat ik uw gegevens verifieer. U kunt wel zoveel zeggen wie u bent en vertegenwoordigt. Prettige dag verder, grappenmaker.

    Hoe heeft u mijn telefoonnummer verkregen?

    Waarover gaat het, hoe kan ik u van dienst zijn?

    Aha, het is een klacht. Wie heeft die klacht ingediend?

    Dat wilt u niet zeggen. Verwacht u van mij in alle redelijkheid dat ik in ga op een anomieme klacht?

    Rijgedrag? Is diegene deskundig om dat te beoordelen.
    Heeft u onderzoek gedaan naar die (vermeende) deskundigheid?

    In welke hoedanigheid word ik gebeld? Is dit een telefonisch verhoor of een verzoek om informatie? Ben ik verdachte, getuige of getuige-deskundige of anderszins?

    Vanuit welke wettelijke bevoegdheid belt u mij?
    Kunt u even de relevante artikelen uit strafvordering noemen waarop die bevoegdheid is gebaseerd?

    Ik zou het op prijs stellen als u uw vragen schriftelijk aan mij formuleert. Door uw telefoontje verkeer ik in een dusdanige emotionele toestand dat u zult begrijpen dat ik niet terstond op uw vragen kan antwoorden.

    Goede middag en een prettige dienst verder.

    Ik vermoed dat het gesprek al eerder afgelopen is.

    ----------------------

    En nee, dit is geen lolletje, dit is DE manier om het te doen. Adviseurs krijgen veel vragen over telefonische verhoren en je staat versteld wat ze je achteraf in de schoenen schuiven. Het kleinste advies hierbij: antwoord kort, dus met "ja" of "nee". Dan kan je bijna nooit te veel zeggen. Vinden ze je antwoord onvoldoende dan vragen ze wel door. Wees assertief en echt, doe het zoals hierboven is omschreven, ze maken anders gehakt van je.

    Zo hadden twee adviseurs iemand die zo groen als gras was, maar dankzij hun beider hulp inmiddels de vloer aanveegt met ambtenaren die bellen vanuit een bevoegdheid tot telefonisch horen. Dat resulteerde in een eis van het OM ter zitting tot vrijspraak (helaas had de rechter die nacht niet geneukt en wil hij meer onderzoek ...).


    En er kwam weer een reaktie.

    Er was weer een briefje teruggestuurd ... Of beter gezegd weer mijn eigen brief terug mogen ontvangen, met een handgeschreven notitie onderaan welke ik ontcijferd heb:

    Hr. {naam},

    De wijze hoe ik een uitnodiging opmaak en verstuur en de termijn waarbinnen kontakt opgenomen kan worden bepaal ik uiteraard zelf. Ik heb kennis genomen van deze fantasievolle brief en doe de zaak hiermee definitief af.

    Gr. {agent}


  • <=== Naar de Inhoudsopgave